|
Zamek
żupny wzniesiony został w XIII w. Przebudowany za czasów
Kazimierza Wielkiego, był siedzibą żupnika, nominata książęcego
czuwającego nad najważniejszym w państwie przedsięwzięciem
przemysłowym, jakim było wydobycie soli w kopalni wielickiej.
Zamek włączony był w obręb fortyfikacji miejskich. Pierwotną
budowlę stanowił mur obwodowy, pośrodku którego stał piętrowy
dom. Do budowy użyto piaskowca.
W XIV w. do budynku od zachody dostawiono parterowe skrzydło
oraz wybudowano dwa murowane budynki gospodarcze. W latach 60.
XIV w. zmodernizowano środkowy budynek, który określano jako
"Dom pośród żupy". W kolejnych wiekach zamek był
rozbudowywany i modernizowany.
W
XVII w., z związku z częstymi pożarami i działaniami
wojennymi zamek zaczął podupadać. W latach 1670-1685 przystąpiono
do jego remontu. W czasie II wojny światowej zamek został
zrujnowany.
Obecnie większość budynków została starannie odbudowana i
wyremontowana. Najbardziej reprezentacyjny charakter w wielickim
zamku posiada tzw. "Dom pośród żupy", mieszczący
salę gotycką ze sklepieniem wspartym na filarze oraz tzw.
"Dom żupny" stanowiący centrum administracyjne
dawnej kopalni.
W zamku mieści się Muzeum Żup Krakowskich, m.in. z ekspozycją
dotyczącą historii Wieliczki i jedyną w Polsce bogatą
kolekcją solniczek.
Opis
zamku pochodzi ze strony: http://www.wrotamalopolski.pl
|
