|
Pierwszym
"pisanym" śladem istnienia zamku w Ojcowie, są kroniki
Janka z Czarnkowa. Wrownia powstała najprawdopodobniej w XIV
wieku z fundacji króla Kazimierza Wielkiego. Mówi o tym dokument
z 1354 roku / umowa pomiedzy królem a biskupem krakowskim / . W
XV i XVI wieku Ojcowem władali
możni herbu Jastrzębiec, Topór, Wieniawa i Zadora. Zamek
był równiez we władaniu rodu Boneów. W latach 1536-1556 właścicielem
zamku była Bona Sforza d'Aragona, żona króla polskiego Zygmunta
Starego..
W XVI wieku,zamek utracił wiele ze swej chwalebnej przeszłości.
Jego stan techniczny określono jako zły, co
dokumentuje tekst lustracji z 1620 / "zamek ojcowski
bardzo spustoszały" /. Niemniej jednak w 1619 roku,
kasztelan sądecki Mikołaj z Pilczy Koryciński, własnym sumptem
uruchomił pewne prace
remontowe. Odbudowano wówczas podniszczone mury. Kontynuatorami
tych prac byli synowie Korycińskiego; Mikołaj i Stefan.
W
okresie "Potopu
Szwedzkiego" najeźdźcy praktycznie zamku nie zniszczyli.
Powodem było uczynienie z ojcowskiej warowni magazynu broni i żywności.
W 1676 roku, właścicielem Ojcowa został Stanisław Warszycki. W
XVIII wieku właścicielami Ojcowa byli między innymi:
Męcińscy, Morscy, Ponińscy, Załuscy i Łubieńscy.
5
lipca 1787 roku, na
zamku bawił Stanisław August Poniatowski, zaproszony przez
ostatniego polskiego starostę Teofila Załuskiego.
Po klęsce Napoleona, zamek
w Ojcowie znalazł się w Królestwie Kongresowym. Został on wówczas
znacjonalizowany. Bezludny i opuszczony zaczął popadać w
ruinę. W 1826 roku, jedna ze ścian budynku, oberwała
się i zsunęła ze skały. W roku 1829,
zaborcy sprzedali
warownię niejakiemu Konstantemu Wolickiemu. Tenże właściciel,
nakazał rozebranie murów, pozostawiając
jednak wieżę i bramę wjazdową. I tym sposobem średniowieczna
warownia stała sie malowniczą ruiną pozostając taką do
naszych czasów.
|
