|
Łęczyca,
woj. łódzkie. Zamek królewski połozony w obrębie miasta
lokacyjnego stanowiący element systemu obronnego. Już w XIII
wieku w miejscu tym znajdował się gód książęcy o
umocnieniach drewniano-ziemnych. Po zniszczeniach dokonanych
przez Krzyżaków w 1331 roku miasto odbudowano. W 1357 roku
ziemia łeczycka przeszła na własnosc króla polskiego
Kazimierza Wielkiego. Wtedy to właśnie miasto ogrodzono murami
i w latach 1357-1370 wybudowano z rozkazu króla
murowany zamek. W XV wieku na zamku dochodziło
wielokrotnie do pożarów spowodowanych atakami wrogich wojsk. W
latach 1563-1565 zamek był siedzibą starostów królewskich,
wtedy został przebudowany. W okresie "Potopu
Szwedzkiego" zajęty został przez Szwedów ale po
dwukrotnym obleganiu został zdobyty przez polskie wojska.
Kolejne modernizacje i przebudowy odbywały sie kolejno w XVII i
XVIII wieku. Zamek zaczął popadać w ruinę w XIX wieku. Po II
Wojnie Światowej, łęczycki zamek zabezpieczono i częściowo
odbudowano. Gotycki ceglany zamek stanowi dziś wielką atrakcję
turystyczną miasta.
|
