Kościół ten powstał najprawdopodobniej w XIII w. Znajdował się przy dzisiejszej ul. Grodzkiej, naprzeciw kościoła w. w. Piotra i Pawła (dziś jest to plac w. Marii Magdaleny). Spłonął w 1455 r., następnie został odbudowany. W 1636 r. nastąpiła przebudowa (być może związana z barokizacją). Według planów z tego okresu był orientowany, jednonawowy z prezbiterium zamkniętym prostą ścianą. W 1719 r. ponownie uległ pożarowi, odtąd stopniowo popadał w coraz większą ruinę. Zburzono go na przełomie wieków (w 1809 lub 1811 r.), a na jego miejscu postawiono dom, który spłonął w 1945 r.