Kościół w. Gertrudy

Kościółek ten powstał w I połowie XV w. za Nową Bramą, u wylotu ul. Siennej, była to właściwie kaplica. Postawiono ją w miejscu, gdzie grzebano skazańców, m.in. tu pochowano wcześniej Andrzeja Wierzynka. Fundatorem kościoła był jego syn Mikołaj. Kościółek został zniszczony podczas potopu, ale potem odbudowany. W 1679 r. biskup Trzebicki ufundował tutaj szpital dla chorych umysłowo. Kościół zbudowany był na planie kwadratu z prostokątnym prezbiterium z absydą, na dachu znajdowała się sygnaturka. Spłonął ponownie podczas konfederacji barskiej i choć odbudowano go już w 1778 r., to został zaniedbany bardzo szybko, w 1810 r. zamknięty, a w 1822 r. zburzony.