Kościół w. Gereona był to największy po katedrze kościół istniejący na wzgórzu wawelskim. Znajdował się on pod dzisiejszym zachodnim skrzydłem zamku i pod dziedzińcem Batorego, na wschód od katedry. Jego pozostałości zostały odkryte w 1914 r. Pełnił on najprawdopodobniej funkcję okazałego kościoła pałacowego. Kościół był trzynawową bazyliką z transeptem i dwuwieżową fasadą zachodnią. Prezbiterium zamknięte było apsydą, podobnie jak położona bezpośrednio pod nim trójnawowa krypta. Krypta ta była podzielona na prostokątne przęsła, sklepienie było wsparte na ośmiu kolumnach i ośmiu półkolumnach. W XIII w. kościół został zredukowany o część nawową. Wkrótce zaczęło funkcjonować nowe wezwanie - w. Marii Egipcjanki. Za czasów Kazimierza Wielkiego odcięto ramiona transeptu. Przebudowa zamku na początku XVI w. doprowadziła do ostatecznej likwidacji kaplicy.

© Grzegorz Bednarczyk
Materiały z tych stron można wykorzystywać wyłącznie za zgodą autora bądź w celach niekomercyjnych z wyraźnym oznaczeniem miejsca ich pochodzenia. Autorem tekstów jest Grzegorz Bednarczyk. http://jazon.hist.uj.edu.pl/~gb/