|
Kościół
ten, znajdujący się dziś przy ul. Kopernika, był centralnym
punktem istniejącej tutaj osady Wesoła. Nie mamy informacji o jego
początkach - na pewno istniał na początku XIII w., zaś odkryte
relikty pozwalają nam datować pierwszą świątynię na pierwszą
połowę XII w. Być może była to fundacja klasztoru tynieckiego.
Można przypuszczać, że kościół służył kupcom ruskim
przybywającym tędy do Krakowa, zresztą samo wezwanie jest
niezmiernie popularne właśnie w Kościele wschodnim. Ten pierwszy
romański kościół zbudowany był na planie niewielkiego
czworoboku (być może była to tylko kaplica, być może
odnaleziono pozostałości tylko prezbiterium). W XIV w. istniała
już tutaj parafia. Pierwszy raz kościół spłonął w drugiej połowie
XIV w. i być może wtedy nastąpiła przebudowa w stylu gotyckim -
w bryle kościoła zachowały się pewne elementy świadczące o
gotyckiej właśnie przeszłości (m.in. fragmenty gotyckich murów
prezbiterium). W XV w. benedyktyni przekazali kościół
uniwersytetowi. Od XVI w. działał też przy kościele szpital. Duże
zniszczenia kościół poniósł podczas "potopu", przez
wiele lat nie mógł spełniać funkcji duszpasterskich. Odbudowa,
do której przyczynił sie głównie ks. Jan Kopciowic szła
stopniowo - w 1669 r. biskup Oborski poświęcił trzy ołtarze, a
ponowna konsekracja całej świątyni odbyła się w roku 1682 r.
Nawę południową dobudowano w 1906 r.
Mimo
wielu przebudowy kościół zachował kilka elementów gotyckich -
prezbiterium opięte szkarpami, portal schodkowy. Dominuje jednak
barok, którego dowodem jest klasyczna dla tego stylu, szeroka
fasada, sklepienie kolebkowe, wystrój. Na dziedzińcu stoi pochodząca
z XIV w. latarnia umarłych, przeniesiona tutaj w 1871 r. spod
szpitala św. Walentego na Kleparzu.
|
