|
Budowę
tego kościoła, znajdującego się na rogu dzisiejszych ulic Sławkowskiej
i w. Marka, rozpoczęto według Długosza w 1263 r. W tym właśnie roku
książę Bolesław Wstydliwy sprowadził z Pragi do Krakowa kanoników
regularnych w. Augustyna, przezwanych potem w Krakowie od patrona ich kościoła
"markami" lub - od kształtu ich kapeluszy -
"rogaczami". Z XIII w. pochodzi na pewno ceglane prezbiterium,
natomiast halowy korpus zbudowano prawdopodobnie w następnym stuleciu.
W 1494 r. kościół uległ pożarowi, z którego ocalały jedynie mury
prezbiterium. Nowe korpus nawowy (tym razem bazylikowy), apsydę i wieżę
dobudowano w okresie od XV do XVII w. (również na skutek następnych
pożarów, które miały miejsce w latach 1528, 1589 i 1724). Szczyty kościoła
pochodzą z wieku XVI. W 1807 r. klasztor został przekształcony w dom
księży emerytów, przeniesionych tu z kościoła w. Ducha. W latach
1936-1938 zburzono część klasztoru od strony ul. Sławkowskiej.
Kościół
jest trójnawowy, gotycki, z późnorenesansowym wnętrzem. Zwrócić
uwagę można na wiele ciekawych detali. Z zewnątrz - wspomniane
szczyty kościoła, z surowej cegły, artykułowane wąskimi wnękami.
Wewnątrz - anioł znajdujący się między prezbiterium a nawą główną
(dzieło Baltazara Fontany), ambona o kształcie serca (serce stanowi tu
symbol ideałów augustianów), ogromne "Ukrzyżowanie" Łukasza
Porębskiego z 1618 r. w północnej nawie. W malowidle znad nagrobka bł.
Michała Gedroycia, pochodzącym z okresu kontrreformacji, widać
rzadkie akcenty bizantyńsko-ruskie. Do ciekawych szczegółów zaliczyć
można jeszcze Golgotę, której figury pochodzą z początku XVI w. -
znajduje się ona na zewnętrznej ścianie prezbiterium, przeniesiona
tutaj została w 1805 r.
|
