|
Kościółek
ten, stojący pod samym Wawelem u wylotu ul. Grodzkiej, powstał w XIV
w. Jednak wezwanie to pojawia się w Krakowie wcześniej i według niektórych
badaczy romański kościół miał zostać postawiony w tym miejscu po
roku 1085. Wiązane to było z przekazem Galla Anonima, który napisał,
iż fundatorami kościoła w. Idziego byli Władysław Herman i jego żona
Judyta czeska, którzy dokonali tego aktu w podzięce za narodziny syna
(Bolesława Krzywoustego), wyproszone modłami i darami słanymi do
prowansalskiego opactwa St. Gilles. Nowsze badania skłaniają jednak do
identyfikowania z tym wezwaniem niedalekiego kościoła w. Andrzeja,
bowiem pod dzisiejszym kościołem w. Idziego nie znaleziono żadnych
reliktów romańskich. Kościół gotycki miał być zatem zbudowany w
pierwszej połowie XIV w. w związku z przekazaniem dotychczasowego kościoła
w. Idziego - późniejszego w. Andrzeja - klaryskom ze Skały (a więc
ok. 1320 r.). Z czasem kościół obrósł szeregiem przybudówek. W
1819 r. przymierzano się do zburzenia zrujnowanej już nieco świątyni
- udało się jednak kościół uratować, za większość otaczających
go zabudowań rozebrano po 1853 r. odsłaniając bryłę świątyni i
tworząc wokół niej malowniczy placyk. Pozostałe jeszcze nieliczne
zabudowania Towarzystwo Miłośników Historii i Zabytków Krakowa
ochroniło przed wyburzeniem na początku XX w.
Kościółek,
zbudowany w stylu gotyckim, ma bardzo prostą, jednonawowa formę. Wewnątrz
odkryto podczas prac renowacyjnych XV-wieczne malowidło, pokryte wcześniej
innym, pochodzącym z przełomu XVII i XVIII w. Warto zwrócić uwagę
także na marmurowe stalle, które zostały zmontowane z części
nagrobka w. Jacka z lat 1581-1583 z kościoła dominikanów. Wewnątrz
znajdują się także XV-wieczne rzeźby, w skarbcu za kilka również
XV-wiecznych relikwiarzy. Na placu przed kościołem znajduje się Krzyż
Katyński (1990).
|
