KOŚCIÓŁ ŚW. KAZIMIERZA  KRÓLEWICZA  / REFORMATÓW /
3541 3542 10517 10518 10519

4096 4097 4098 4099 3540 4102 4101
3537 3538 3539 4100 10520 10521 10522
10523 10524 10525 10526 10527 10528 15069
PODZIEMNA  NEKROPOLIA  KOŚCIOŁA
1660 1661 1662 1663 1657 1658 1659
1656 1652 1653 1654 1655 1648 1649
1650 1651
1664 1665 1666 1669 1668 1667
1670 1671 1672 1673 1674 1675
1676 1677 1678 1701 1700 1699
16791

Kościół pod wezwaniem Św. Kazimierza Królewicza  i klasztor Reformatów - zakon Braci mniejszych / dla wyjaśnienia nazwy zakonu  cytujemy tekst ze strony internetowej klasztoru ..."skąd wzięła się nazwa zakonu? Dlaczego raz mówimy Zakon Braci Mniejszych a kiedy indziej Reformaci czy Bernardyni? By to wyjaśnić trzeba nieco sięgnąć do historii zakonu. Pierwotnie Święty Franciszek ustalił w Regule nazwę "Ordo Fratrum Minorum" czyli Bracia Mniejsi. Reguła ta została zatwierdzona przez papieża Honoriusza III w 1223r. Jednak w przeszłości ilekroć pierwotny ideał podlegał jakiejś dewiacji podejmowano próby reform co z reguły owocowało podziałem na "zreformowanych" i "niezreformowanych". Zjawisko to było wspólne dla wszystkich wielkich zakonów monastycznych i medykanckich a wyrażało przede wszystkim zdrowe pragnienie powrotu do początków. Tak więc na przełomie dziejów powstały cztery Rodziny: Obserwanci (w Polsce Bernardyni), Reformaci, Bosi lub Alkantaryni i Rekolektanci. Później jednak by umocnić jedność Rodziny Franciszkańskiej połączono te cztery zakony a w 1911r. Stolica Apostolska kategorycznie zakazała używania starych nazw. W potocznej mowie pozostały one jednak do dziś (...)" źródło www.ofm.krakow.pl

Klasztor  mieści się przy ul. Reformackiej  Historia tego zakonu z Krakowie sięga, roku 1625. Pierwszy klasztor, należący do zakonu, mieścił się na Garbarach w okolicy dzisiejszej ulicy Kapucyńskiej.  Podczas oblężenia miasta przez Szwedów, w roku 1655 , decyzją Stefana Czarneckiego budynki zburzono i spalono, aby nie utrudniać obrony miasta. Obecny kościół i klasztor, wybudowano w latach 1666 1672. Obiekt znalazł się w całości w granicach miasta, chroniony przez mury miejskie. Grunt pod budowę, ofiarował  Kasztelan Krakowski Stanisław Warszycki. Konsekracja tego kościoła nastąpiła w roku 1672. Jest to typowy model świątyni reformackiej, jednonawowej, bezwieżowej, z węższym i niższym prezbiterium. Zabudowania klasztorne tworzą tradycyjny czworobok wokół wewnętrznego wirydarza ze studnią pośrodku. 

Nad wejściem do kościoła widoczne jest godło reguły franciszkańskiej. Obraz świętego na szczytowej ścianie od strony plant, widoczny jest tylko w okresie późnojesiennym, zimowym i wczesnowiosennym kiedy na drzewach nie ma liści. Jest to malowniczy zaułek Krakowa, gdzie " czas zatrzymał się w miejscu" Po drugiej stronie ulicy Reformackiej, vis a vis wejścia do świątyni mieści się wspaniała droga krzyżowa. Autorem malowideł tam umieszczonych jest  Michał Stachowicz. Obrazy pochodzą z 1816 roku. 

W podziemiach tego kościoła znajduje się niezwykłe miejsce w którym spoczywają naturalnie zmumifikowane zwłoki. Ze względu na wyjątkowy mikroklimat tego miejsca oraz dbałość o utrzymanie mumii w stanie nienaruszonym, decyzją władz ruch został ograniczony do minimum. Raz w roku, 2 i 3 listopada można zwiedzać ten specyficzny cmentarz. Łącznie podziemia kryją zwłoki około tysiąca osób. Jednak na wskutek zniszczeń wywołanych czynnikami zewnętrznymi na widok jest wystawionych około 50 trumien. Niektóre z nich nakryte są szklanymi pokrywami, umieszczonymi jeszcze w latach 70-tych XX wieku. Pochówków w tym niezwykłym miejscu dokonywano w latach 1680 - 1870. Swoje krypty rodzinne mają Szembekowie, Wielopolscy, Modrzejewscy, Załuscy. Przedstawiciele tych rodzin byli darczyńcami i dobrodziejami zakonu. A oto nazwiska pochowanych osób których świetnie zachowane zmumifikowane ciała ukazują niezwykłość tego miejsca.

• Ignacy Zieliński - Burgrabia krakowski zmarł w 1787 roku, obok w trumnie leży jego brat. Obie mumie pochowane w tradycyjnych ubiorach z tego okresu. Bardzo dobrze widoczne elementy fizjonomii - / włosy, uszy / - fotografie numer: 1649, , 1665, 1666, 1675, 1677, 1699, 1700, 1701

• grupa kilku zakonników klasztoru pochowana w tradycyjny sposób - w habitach z kamieniem pod głową na gołej ziemi - fotografie numer: 1678, 1670, 1668, 1669, 1661, 

• Urszula Morszkowska, Starościna Barcicka, zmarła w 1787 roku. Zwłoki odziane są w strój panny młodej. Jak mówi podanie, została ona otruta w dzień własnego ślubu jako kara za popełnienie mezaliansu - fotografie numer: 1655

• Modrewicz, 12-to letnia dziewczynka z doskonale zachowaną fryzurą i smutnym grymasem twarzy. Dziecko to prawdopodobnie utonęło i znalezione zostało w mule. Pochówku dokonano w XVIII wieku. Mumia znajduje się w otwartej trumnie w krypcie Modrzejewskich - fotografie numer: 1660, 1663, 1676

• Mikołaj Goskowski, Burgrabia Krakowski zmarły w 1827 roku. Ciało pochowane we wspaniałym kontuszu z tej epoki - fotografie numer: 1674, 1672, 1650

• Domicela Skalska, uboga hafciarka ornatów i obrusów kościelnych. Przez 20 lat sprzątała bezinteresownie kościół nie oczekując wynagrodzenia. Kiedy umarła w roku 1864, wyszedł na jaw fakt, iż pochodziła z zamożnej magnackiej rodziny z Wołynia - fotografie numer: 1654, 1658

• Żołnierz napoleoński, pochowany w pełnym rynsztunku grenadiera. Uczestnik wyprawy moskiewskiej Napoleona w 1812 roku - fotografie numer: 1653, 1657

• Biskup Mikołaj Szembek, syn Franciszka - głównego fundatora klasztoru. Duchowny zmarł w 1726 roku. Za życia pełnił między innymi funkcję: Opata zakonu Cystersów w Mogile, Dziekana Katedralnej Kapituły Krakowskiej - fotografie numer: 1651, 1652

• Ojciec Sebastian Wolicki. student Akademii Wrocławskiej, rycerz walczący po stronie króla Jan Kazimierza. Wskutek odniesionych ran w 32 roku życia podjął decyzje o pozostaniu w klasztorze. Zmarł w 1732 roku w wieku 88 lat. Jak podaje źródło: www.ofm.krakow.pl  ..."Pod głowę włożono mu szczegółowo spisany życiorys. Tak za życia, jak i po śmierci, cieszył się wielkim szacunkiem wśród współbraci i wiernych. Kilkakrotnie zmieniano mu habit. Stary cięto w paski i rozdawano wiernym jako relikwie. W XIX w. zwłoki umieszczono w osobnej krypcie. Do dziś składane są pisemne podziękowania i prośby za przyczyną o. Sebastiana." - fotografie numer: 1671, 1667, 1662

• Kilka ciekawostek związanych z tym miejscem. W podziemiach, znajduje się "Nisza Śmierci" - jest to krypta z ciałami, zasłonięta kawałkami kamiennych wapieni. Legenda mówi, iż każdy zakonnik przeczuwający zbliżającą się własną śmierć, udawał się na Srebrną Górę po kamień. Ów wapienny kawałek skały, miał potem służyć za " pokutną poduszkę". W krypcie Wielopolskich, do dziś widoczne są obicia trumien różnego rodzaju materią. Czerwona i czarna była zarezerwowała dla kobiet. W marmurowej trumnie spoczywa książę Jan Wielopolski zmarły w 1688 roku. W krypcie rodziny Szembeków, znalazły się osoby, które zmarły w wyniku szalejącej epidemii w I połowie XVIII wieku. Krypta  Żałuskich zawiera trumny z ciałami osób zmarłych na przestrzeni XVII i XVIII wieku.


Jeszcze bardzo ważna informacja od nas - od serwisu - www.wawel.net

Podziemia klasztoru Reformatów to miejsce niezwykłe. Niestety, wymagają one  jednak remontów i konserwacji. Jeśli chcemy, aby to miejsce, ten cmentarz pozostał nadal niezwykły dla innych pokoleń, postarajmy się pomóc w utrzymaniu go. Dla osób chętnych,  które chcą  wspomóc finansowo,  podajemy adres kontaktowy władz klasztoru i kościoła.

 Adres: 31-012 KRAKÓW ul. Reformacka 4 tel. (0-12) 422-29-66 tel./fax (0-12) 421-68-06 http://www.ofm.krakow.pl e-mail: reformacka@ofm.krakow.pl


© Copyright Wszelkie Prawa do fotografii należą do Artura  Turyna.

<<< koscioły Krakowa            galeria - menu >>>