|
Kościół
ten znajduje się niedaleko Wawelu, przy ul. Stradom. Zakonników
misjonarzy do Polski sprowadził królowa Maria Ludwika w roku 1651,
ale w Krakowie zjawili się dopiero w 1682 r. Kościół na Stradomiu
zbudowali w latach 1719-1732, prawodopodobnie pod kierownictwem Kacpra
Bażanki, a z fundacji biskupa Szaniawskiego.
Wzorcem
dla architektów były budowle rzymskie: wnętrze kaplicy Trzech Króli
w Pałacu Propagandy Wiary (Borominiego) oraz fasada kościoła św.
Andrzeja na Kwirynale (Berniniego). Właśnie bezwieżowa, trójdzielna
fasada, w zasadzie nie ukończona, szczególnie przyciąga uwagę -
jest zaliczana do najpiękniejszych barokowych fasad Krakowa (choć
niestety brak jej oryginalności). Najbardziej charakterystyczny jest
wysunięty portyk wsparty na kolumnach. Nieco burzy zaś kompozycję
trójkątny fronton dodany w XX w., wieńczący monumentalną aediculę.
Wnętrze jest jednonawowe (choć z rzędami kaplic bocznych i emporami
nad nimi), bardzo oryginalnie rozwiązane jest oświetlenie kościoła
- światło dociera wewnątrz z niemal niewidocznych okien i odbija się
w systemie luster. W środku znajduje się wiele obrazów Tadeusz
Konicza (XVIII w.).
|
