BAZYLIKA  MARIACKA  NAJŚWIĘTSZEJ  MARII  PANNY

424 425 426 423 1085
2722 2723 421 422 3826
2717 2718 2719 2720 2721
1792 1793 1794. 2550 2213
2034 2035 2036 2037 2038
3993 3994 3995 3996 3997
3998 3999 4000 4001 4002
4003 4004 4005 4808 4263
4262 4802 4803 4804
4805 4806 4807 5012 5013
2039 2040 1795. 1192
1194 1193 3992 4799
4800 2549 4801
429 3851 3852

Kościół Mariacki - ulokowany jest na obszernym placu (do XVIII wieku znajdował się tu cmentarz parafialny, a stojący obok kościółek Św. Barbary pełnił pierwotnie funkcję kaplicy cmentarnej) ukośnie do Rynku, co świadczy o jego przedlokacyjnym pochodzeniu. Jest to najważniejszy, poza katedrą, kościół w Krakowie, który pełnił funkcje fary miejskiej. Wzniesiony został w latach ok. 1287-1320, częściowo na fundamentach wcześniejszego kościoła romańskiego zniszczonego przez Tatarów. Wprawdzie w 1 poł. XVII w. przeprowadzono zmianę wystroju wnętrza który od tej pory miał barokowy charakter. Pod koniec XIX wieku gruntowna restauracja dokonana pod kierunkiem Tadeusza Stryjeńskiego przywróciła mu gotycki kształt - zachowano tylko barokowe XVIII-wieczne ołtarze i wyposażenie kaplic. Wówczas Jan Matejko z uczniami namalował polichromię, a także dodano witraże zaprojektowane m.in. przez Stanisława Wyspiańskiego i Józefa Mehoffera. Wewnątrz wśród wielu wspaniałych zabytków z różnych okresów historii kościoła najcenniejszy jest powstały w latach 1477-1489 monumentalny ołtarz Wita Stwosza - największy drewniany ołtarz gotycki w Europie: scena w środkowej części przedstawia Zaśnięcie Matki Boskiej; przy otwartym ołtarzu na skrzydłach widać 6 scen przedstawiających radości z życia Marii, po zamknięciu odsłania się 12 płaskorzeźb z Życia Świętej Rodziny (godziny otwarcia Ołtarza: pon - sob 11.50-18.00, niedz, święta 14.00-18.00).
Fasada Kościoła Mariackiego ujęta jest w dwie nierównej wysokości wieże - wyższa (81m) nakryta późnogotyckim hełmem, zwieńczona XVII-wieczną złoconą koroną, jako najważniejsza i najwyższa wieża w Krakowie od średniowiecza wyłączona była z gestii Kościoła i należała do miasta. Przez całą dobę czuwał tu strażnik, który miał ostrzegać przed wrogiem, pożarem, a także grając hejnał dawać sygnał do otwarcia i zamknięcia bram miasta. Od XVI wieku hejnał zaczęto grać co godzinę na cztery strony świata i zwyczaj ten (przerwany na pewien czas w XVIII wieku) żywy jest do dziś, a charakterystyczna urwana melodia hejnału mariackiego stanowi swoistą muzyczną wizytówkę Krakowa. / opis kościoła zaczerpnięto ze strony: www.krakow.pl /

© Copyright Wszelkie Prawa do fotografii należą do Artura  Turyna.

główna            galeria