|
Bernardynki posiadały początkowo w
krakowskim zespole miejskim dwa domy zakonne - oba na Stradomiu (Koletek
oraz w. Agnieszki). Gdy w XVII w. próbowano przeprowadzić reformę
przez wprowadzenie klauzury oraz ślubów zakonnych dla sióstr z
trzeciego zakonu, nie przyniosło to w Krakowie efektów. Dlatego w
samym miecie powstała nowa fundacja bernardynek, przy ul. Poselskiej. W
pełni realizowano tu klauzurowy model życia, którego nie udało się
wprowadzić do istniejących już domów zakonnych. Kościół początkowo
był drewniany (powstał w latach 1633-1644), ale rozebrano go w 1677 r.
i na jego miejscu w latach 1694-1703 zbudowano nową świątynię
murowaną. Klasztor natomiast założony został tutaj w roku 1646
staraniem Teresy Zadzikównej, siostry biskupa Zadzika, w dworze
Lanckorońskich, potem poszerzono go o sąsiednie budynki.
Kociół
jest bardzo skromny, barokowy, jednonawowy, co częste w Krakowie -
bezfasadowy. Pięknym elementem zabudowań klasztornych jest piętrowa
loggia arkadowa znajdująca się w pierwszym (zewnętrznym) wirydarzu -
pozostałość renesansowego pałacu Lanckorońskich z XVI w.
|
