ZABYTKOWY  CMENTARZ  RAKOWICKI


Cmentarz Rakowicki - jedna z najstarszych czynnych nekropolii w Polsce. Założony został przez Austriaków w latach 1802-1803 na terenie podmiejskiego folwarku Bosackie, należącego do zgromadzenia  Karmelitów Bosych z Czernej koło Krzeszowic. 

Potrzebę istnienia cmentarza komunalnego dostrzegano już na wiele lat przed decyzją austriackich władz, ale zawierucha wojenna, powstanie kościuszkowskie, rozbiory odkładały tę decyzję. Początkowo cmentarz miał być zlokalizowany w okolicach Wesołej. Innymi słowy mówiąc pomiędzy dzisiejszymi rondami: Mogilskim a Kotlarskim. Sytuacja cmentarza miejskiego poza murami miasta była paląca bowiem w  1784 roku dekret Cesarza Józefa II nakazywał natychmiastowe / w terminie półrocznym / przeniesienie cmentarzy parafialnych , przykościelnych i przyklasztornych poza obręb murów miejskich. Następny dekret c.k. Pełnomocnej Nadwornej Komisji Galicji Zachodniej  nakazywał przeniesienie cmentarzy poza obręb siedzib ludzkich. Grunty o powierzchni 10 morgów chełmińskich nabyły od zakonników władze austriackie.

Kosztami  urządzenia cmentarza obciążono miasto i okoliczne gminy: Rakowice, Prądnik Biały i Prądnik Czerwony, Olsza, Grzegórzki, Piaski, Bronowice Wielkie i Bronowice Małe, Czarna Wieś, Nowa Wieś, Krowodrza, Kawiory, którym przyznano prawo do grzebania na nim zmarłych. Pierwszą osobą która znalazła wieczny spoczynek na tym cmentarzu była  19-letnia Apolonia z Lubowieckich Bursikową. Pochowano ją w styczniu  1803 roku.  Cmentarz wielokrotnie powiększano. Kolejno w latach  1836, 1863, 1886, 1908, 1933. W 1836 roku zlecenie na rozplanowanie cmentarza  otrzymał  architekt K. R. Kremer który 1839 zaprojektował jego założenie parkowe. 1862 z inicjatywy L. Helcla w miejsce drewnianej kaplicy wzniesiono nową, z kamienia izdebnickiego, która uzyskała papieski przywilej na codzienne odprawianie nabożeństwa.  

Natomiast palącym problemem w pierwszej ćwierci wieku XX stała się sprawa budowy cmentarza wojskowego. Do tej pory ofiary wojen  / żołnierzy / chowana na Rakowicach. Dopiero w 1920 roku przy sąsiadującej z cmentarzem Rakowickim ul. Prandoty założono odrębny cmentarz, początkowo wojskowy, następnie także ogólny, na którym znajdują się m.in. kwatery: powstańców śląskich, wielkopolskich i obrońców ojczyzny 1939-1945, młodzieży szkół średnich Krakowa poległej 1914-1920, lotników brytyjskich oraz żołnierzy Armii Czerwonej  która zajęła Kraków w 1945 roku. Cmentarz 

Rakowicki jest miejscem spoczynku zwykłych oraz zasłużonych mieszkańców miasta, uczonych o międzynarodowej sławie, twórców, przedstawicieli znakomitych rodów polskich, artystów, działaczy politycznych, kupców, rzemieślników, filantropów, spiskowców, żołnierzy powstań narodowych, obu wojen światowych, działaczy podziemia z lat okupacji niemieckiej. Spośród znanych postaci na cmentarzu Rakowickim spoczywają m.in: badacz przeszłości Krakowa K. Bąkowski, księgarz i wydawca słynnych "Kalendarzy Krakowskich" J. Czech, założyciel znanej drukarni krakowskiej W.L. Anczyc, prezydenci Krakowa J. Dietl i J. Leo, historyk Krakowa i księgarz A. Grabowski, historycy: J. Szujski, S. Smólka, F. Piekosiński, historyk i bibliograf J.S. Bandtkie, historyk i polityk M. Bobrzyński, działacze ruchu robotniczego: I. Daszyński, B. Drobner, historyk literatury polskiej J. Kleiner, językoznawca Z. Klemensiewicz, filolog K. Nitsch, filozofowie: L. Chwistek, R. Ingarden, geolog W. Goetel, botanicy: J. Rostafiński, W. Szafer, bakteriolog O.F.K. Bujwid, kompozytorzy: W. Żeleński, B. Wallek-Walewski, aktorzy: H. Modrzejewska, S. Wysocka, L. Herdegen, aktorka i reżyser L. Zamkow-Słomczyńska, scenograf I. Gall, malarze: J. Matejko, Kossakowie / Juliusz, Wojciech, Jerzy /, w grobowcu rodzinnym Kossaków), T. Axentowicz, M. Stachowicz , K. Pochwalski, J. Mehoffer , H. Rodakowski, T. Czyżewski, F. Pautsch, architekci: F. Mączyński, S. Odrzywolski-Nałęcz, T. Pryliński, T. Stryjeński, T. Talowski, rzeźbiarze: Z. Langman, K. Laszczka, poeci: L. Rydel, G. Ehrenberg, T. Śliwiak, komediopisarz M. Bałucki, pisarze: J. Wiktor, H. Mortkowicz-Olczakowa, S. Otwinowski. Twórcami kaplic nagrobnych, pomników i rzeźb na cmentarzu Rakowickim byli m.in.: J. N. Galli, E. Stehlik, F. Księżarski, S. Odrzywolski, M. Korpal, J. Raszka, F. Mączyński, T. Talowski, K. Laszczka, K. Hukan, S. Popławski, T. Błotnicki, T. Żebrowski, W. Gadomski, H. Stattler, P. Weloński. 


Zamieszczone fotografie prezentuję tzw. modę cmentarną XIX i XX stulecia. Są to najczęściej symbole kojarzone ze śmiercią. Była ich cała rzesza ale do najpopularniejszych należały: geniusze śmierci ze zgaszonymi pochodniami, motyle, amorki, złamane kolumny, kwiaty, kotwice, wieńce dębowe i laurowe. Obok całkiem banalnych i produkowanych masowo sztukaterii możemy natrafić na prawdziwe dzieła sztuki. Często były one projektowane przez artystów. Analogicznie przedstawia się sprawa z epitafijną poezja. Od banalnych wysławiających zmarłego rymowanek po strofy pisane przez artystów. Ciekawostka jest epitafijna tablica / kopia / pierwszej osoby pochowanej na cmentarzu Rakowickim niejakiej Apolonii Bursikowej.


© Copyright Wszelkie Prawa do fotografii należą do Artura  Turyna
<<< strona główna   galeria - menu  >>>